Pregledni rad
Višestruka kemijska osjetljivost: teorije etiopatogeneze
Željko Ugrenović
Jasminka Bobić
Sažetak
Višestruka kemijska osjetljivost (VKO) može se definirati je kao »stečeni poremećaj, karakteriziran rekurentnim, polimorfnim simptomima; javlja se kao reakcija na izlaganje raznim kemijskim tvarima koje nisu međusobno srodne, u dozama daleko ispod onih za koje je ustanovljeno da u općoj populaciji uzrokuju štetne učinke, a uobičajenim medicinskim pretragama nije moguće naći drugi uzrok poremećaja«. Temeljno je pitanje je li VKO ponajprije toksikodinamski fenomen ili je psihogeni poremećaj. Prikazane su suvremene teorije etiopatogeneze VKO u kojima se razmatra uloga imunoloških, upalnih, metaboličkih, psihofizioloških i neurokemijskih mehanizama, kao i procesa neuralne senzibilizacije u nastanku poremećaja. Posebno je razmotren složeni odnos između psihičkih poremećaja i socijalnih faktora, s jedne strane, te VKO. Naglašeno je značenje znanstvenog istraživanja VKO za područje kliničke medicine, javnog zdravstva i za zakonodavno-pravnu regulativu.
Ključne riječi
etiopatogeneze; kemijske nokse; izloženost; psihički poremećaji; stečena nepodnošljivost; senzibilizacija; utjecaj okoliša; višestruka kemijska osjetljivost
Hrčak ID:
3314
URI
Datum izdavanja:
17.12.1998.
Posjeta: 2.447 *